ΣΕ ΜΟΝΟΠΆΤΙΑ ΔΎΣΚΟΛΑ..
Ταξιδι ανηφορικό. Ταξιδευτές σε μονοπάτια δύσκολα. Στρωμενα,για τους πολλούς , όχι με ροδοπέταλα, αλλά με αγκάθια.
Που πολλές φορές, ματώνουν, όχι μόνο,τα πόδια, αλλά και τις ψυχές.
Η ακρισία, αντί για βάλσαμο,άλας στις πληγές, .Η απάθεια των λίγων,με κούφια λόγια,νερό στο μύλο,της μιζέριας.
Στο μοίρασμα, η χαρά αυξάνεται,και η λύπη λιγοστεύει.
Ας δοκιμάσουμε όλοι...
Αυτοί που στα δύσκολα,το βίο τους αυγατιζουν...
Και αυτοί που απο το υστέρημά τους δίνουν..
Τον πόνο των συνανθρώπων τους, να απαλύνουν. Που σ,αυτές τις δύσκολες συνθήκες, δεν έχουν που την κεφαλή κληναι.
Η απληστία, κατάρα των καιρών..
Το μοίρασμα ευλογία..
Αυτοί που παίρνουν 10,μπορούν και με πέντε.
Αυτοί που παίρνουν 5 μπορούν και με τρεις.
Αυτοί που παίρνουν λιγότερα, η πολύ λιγότερα, ουδέποτε, αρνήθηκαν να δώσουν.
Ιδού πεδίον λαμπρό για όλους μας...
Στη δίνη των καιρών, και των καταστάσεων.
Για να κάνουμε τα κακώς έχοντα,καλύτερα.
Και ν, αποφύγουμε τα χειρότερα..
Στη μοιρασιά, η χαρά αυξάνεται, και ο πόνος λιγοστεύει!Αυτό λέει η λαϊκή ρήση..
Ας ξεκινήσουν κάποιοι,κάτι διαφορετικό.
Από τα συνηθισμένα, και τετριμμένα.
Θα εκπλαγουν, από την εξέλιξη των πραγμάτων ...
Αντί να Ρίχνουμε, σκοτάδι, στο φως, ας ρίξουμε, φως, στο σκοτάδι!!
