Saturday, September 28, 2013

ΣΤΟΝ ΑΣΤΕΡΙΣΜΟ ΤΟΥ ΚΑΚΟΥ - Η ΑΣΥΜΕΤΡΗ ΑΠΕΙΛΗ

Andromeda Watching Us!
 


ΣΤΟΝ ΑΣΤΕΡΙΣΜΟ ΤΟΥ ΚΑΚΟΥ
 
 
Η ΑΣΥΜΕΤΡΗ ΑΠΕΙΛΗ

          Oποιαδήποτε ομοιότητα με γεγονότα ή καταστάσεις χωροχρονικά, αποτελούν καθαρές συμπτώσεις και δεν έχουν καμία-καμία σχέση με την πραγματικότητα!!! 

       Tα ερωτήματα  προβάλλουν καθημερινά, βασανιστικά.  Για κοινωνίες που φαίνεται να βρίσκονται, όσο παράδοξο και να φαίνεται, σε μια συνεχή παλυνωδία.  Ενώ τα φαινόμενα δείχνουν -και απατουν-  την αλλαγή και την πρόοδο, αυτά φαίνεται ότι συμβαίνουν κατά ένα μυστήριο τρόπο, έξω από μας και χωρίς εμάς.  Σαν να έχουμε παγώσει σ’ άλλους χρόνους και τόπους, αδύναμοι να βιώσουμε τα γεγονοτα που επισυμβαίνουν κοντά μας, δίπλα μας.  Να ανταποκριθούμε στους στροβιλισμούς που προκαλούνται σ’ όλα τα επίπεδα, σ’ ένα κόσμο που κινείται με ιλιγγιώδη ταχύτητα, και οι αλλαγές - προs το χεοροτερο- συνιστούν πια μόνιμο φαινόμενο.Το προσωρινο εχει γινει μονιμη γατασταση πραγματων. 

          Μόνο στο θέατρο του παραλόγου μπορούν να συμβαίνουν.  Και όμως τα γεγονότα και συμβάντα έχουν πλέον τη δική τους λογική.  Μια λογική που βασίζεται στη γενική αποδεκτικότητα των όσων λέγονται και των όσων γίνονται.  Είναι θέμα πειθούς.  Εάν πείσεις αυτούς στους οποίους απευθύνεσαι, για την λογικότητα της δράσης, άσχετα εάν τα αποτελέσματα απαξιώνουν την οποιαδήποτε δράση, τότε το παιγνίδι έχει κερδιθεί.  

       Το ψέμα επαναλαμβανόμενο, μετατρέπεται σε αλήθεια.  «Πολλές φορές όταν το ψέμα επαναλαμβάνεται το πιστεύει και ο ίδιος που το λέει!!!»   Σε κάποιες «σύγχρονες κοινωνίες» σαν τη δική μας, δημοκρατικές, ο διάλογος και η κριτική επιτρέπονται.  Φτάνει όμως να συμφωνούμε σ’ όλα.  Να εγκωμιάζουμε, υπό μορφή αντίλογου – μην τρελαθείς – τις πράξεις και τις παραλήψεις.  Να επικροτούμε και να χειροκροτούμε τα σκάνδαλα.  Να εκθειάζουμε την φίμωση του οποιουδήποτε αντιρρησία.  Να επευφημούμε και να ζητωκραυγάζουμε ......
          Κάποιοι,  προσπαθούν να μας τρελάνουν.  Γιατί αυτοί ήδη, έχουν περάσει την πόρτα, προ πολλού.!!
           Είναι δυνατόν τόσο λίγοι να κοροϊδεύουν τόσους πολλούς για τόσα πολλά χρόνια.  Αδύνατον.  Γιατί μετά που πήγε το λεχθέν ότι κάποιος μπορεί να κοροϊδεύει λίγους για πολύ καιρό, πολλούς για αρκετό καιρό αλλά ποτέ και κανένας δεν μπορεί να τους κοροϊδεύει όλους για πάντα!  Η ζωή ομωs είναι δρώμενα σ’ επανάληψη.  Άλλοτε σε μεγέθυνση και άλλοτε σε μικρογραφία.  Με τους ίδιους πρωταγωνιστές.  Το καλό (με τους καλούς) και το ΚΑΚΟ (με τους κακούς).  Το πετυχημένο δίδυμο της αιώνιας αντιπαλότητας! 
  Όμως πηγή της ζωής είναι το φως.  Δεν μπορεί να αντικατασταθεί αυτό που είναι η ουσία, είναι η ίδια η ΖΩΗ, είναι η ίδια η ΥΠΑΡΞΗ.
          Οποιαδήποτε δημιουργία μέσα στην μήτρα του σκότους είναι δευτερογενής και ως εκ τούτου και ελλιπης.
          Είναι κάτι λιγότερο από το αρχέγονο πρότυπο, όπου στον πυρήνα του κάθε τι ενυπάρχει το ΦΩΣ.
          Από αρχαιοτάτων χρόνων οι Έλληνες συνδέονταν άμεσα ή έμμεσα με το ΘΕΙΟ και με τους ΑΘΑΝΑΤΟΥΣ.  Με το φως, με την γνώση, με το ωραίο, με το μυστήριο...
          Η μαγεία και το μυστήριο της Αλήθειας μετατρέπεται σε μαγεία του μύθου, και η λήθη στο πέρασμα του χρόνου, σαν ομίχλη αλλοιώνει τ’ αχνάρια των ΑΘΑΝΑΤΩΝ, σβήνει την αλήθεια, που γίνεται ψέμα και παραμύθι για μικρά παιδιά.  Αφήνοντας  τους μεγάλους θνητούς, να κοιτάζουμε πάνω ψηλά, στ’ άστρα, με μια κρυφή ελπιδα χωρίς προηγούμενο. Οπως και το εγχείρημα, μοναδικό.  Η πορεία από το Α μέχρι το Ω.  Σε μια πορεία με πυξίδα το ΑΠΕΙΡΟ και την ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑ.  Και η ελευθερία της βούλησης δοσμένη!
          Το δικαίωμα επιλογής.  Και ο νόμος να επικρέμαται σαν δαμόκλειος σπάθη.  Σε κάθε πράξη, η ανταμοιβή και το τίμημα. 
          Αυτό που καθορίζει την ποιότητα του καθενός μας δεν είναι το τι βαθειά μέσα του πιστεύει, αλλά οι πράξεις.  Το ψέμα, η εξαπάτηση, η συκότιση, η παραπλάνηση, η χειραγώγηση, η συνομωσία κατά της αλήθειας είναι χαρακτηριστικό και ίδιον του ΚΑΚΟΥ.  Οδηγούν μοιραία στην πτώση και η πτώση απομακρύνει από την Αλήθεια, αφήνοντας τους φαύλους και συνωμότες κατά της ελπίδας και του ΑΥΡΙΟ, ρυθμιστές του παιγνιδιού. 

          Η απραξία του ΚΑΛΟΥ απέναντι στη δράση του ΚΑΚΟΥ οδηγεί στον γιγαντισμό του ΚΑΚΟΥ και στην επικράτηση.  Στην απώλεια της αρμονίας και της μαγείας του κόσμου.  Το ωραίο να χάνεται στους ανηφορικούς δρόμους της εσωστρέφειας, του ατομικισμού, της αλαζονίας και της αμετροέπειας.  Στους σκοτεινούς δρόμους ενός άκρατου υλισμού, και ενός αρρωστημένου ψυχεδελισμού, σύρεται ο χορός της αχαριστίας και της αγνωμοσύνης από τους αν-ιερούς και τους φαύλους! 

          Η αναζήτηση της αλήθειας, η γνώση και η σοφία, μπορούν να μας οδηγήσουν στην πρόοδο και στην καταξίωση.  Η σωστή δράση απέναντι στα γεγονότα, αυτή και μόνον αυτή μπορεί να μας οδηγήσεις έξω από τους αδήρητους νόμους του ΑΙΤΙΟΥ, ατομικά και συλλογικά, ανοίγοντας τις πόρτες στην ελπίδα και την πρόοδο.  Κλείνοντας ερμητικά τις πόρτες, στους συνωμότες και δολοφόνους της ελπίδας.  Η επιλογή είναι δική μας.  Η συνδυασμένη προσπάθεια αποσύνθεσης του όλου οικοδομήματος έχει οδηγήσει σταδιακά αλλά μοιραία σχεδόν στην κατάρρευσή του, .  Σχεδόν τα πάντα έχουν χάσει τη σημασία τους.  Το όλο σύστημα σκέψης  και λόγου έχει διαβρωθεί και έχει προσδοθεί σε λέξεις και νοήματα, εντελώς αντίθετο νόημα απ’ αυτό που μέχρι τώρα τους προσδίδαμε! 
 Οι Αρχοντεs έχουν χάσει,  επαφή με τα «πράγματα» και σε κατάσταση πλήρους σύγχυσης, δεν μπορούν να προσδιορίσουν ή να καθορίσουν τι εστί ΚΑΛΟ ή ΚΑΚΟ.  Αυτό συνιστά από μόνο του μια ΑΣΥΜΜΕΤΡΗ ΑΠΕΙΛΗ.  
  
Συνεχιζεται  -Μεροs Β  -To Λυκοφωs   Τηs Πλανηs και Το Κυνυγι Των Σκιων